Μοριακή ανίχνευση του πολυμορφισμού I/D του ACE (Angiotensin Ι converting enzyme- Ένζυμο Mετατροπής της Aγγειοτενσίνης Ι)

Μετατρεπτικό ένζυμο της Αγγειοτενσίνης (ACE)

Το μετατρεπτικό ένζυμο της Αγγειοτενσίνης I (ACE), συμμετέχει στον άξονα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης το οποίο έχει κεντρικό ρόλο στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης [1]. Όταν η αρτηριακή πίεση (ΑΠ) μειωθεί, το ένζυμο ACE  βοηθά στην αποκατάσταση του αγγειακού τόνου με το να α)  καταλύει την μετατροπή της αγγειοτενσίνης Ι (AngI) σε αγγειοτενσίνη ΙΙ (AngII), ένα μόριο με  ισχυρή αγγειοσυσπαστική δράση που διεγείρει την έκκριση αλδοστερόνης από το φλοιό των επινεφριδίων. Η αλδοστερόνη προκαλεί κατακράτηση νατρίου και αποβολή καλίου και έτσι η ΑΠ αυξάνεται και επανέρχεται σε φυσιολογικά επίπεδα  β) συμμετέχει στην απενεργοποίηση της βραδυκινίνης και άλλων  ισχυρών αγγειοδιασταλτικών πεπτιδίων [2].

Πολυμορφισμός I/D του ACE

Στο γονίδιο ACE έχει ανιχνευθεί ο πολυμορφισμός (I/D) που προκύπτει από την παρουσία (Insertion– I) ή την απουσία (Deletion–D) μιας Αlu αλληλουχίας μήκους 287 νουκλεοτιδικών βάσεων, οδηγώντας σε τρείς διακριτούς γονότυπους: II, ID και DD. Ατομα με γονότυπο DD παρουσιάζουν διπλάσια επίπεδα και ενεργότητα ACE σε σχέση με τους ομοζυγώτες II ενώ οι ετεροζυγώτες ID εμφανίζουν ενδιάμεσα επίπεδα. Μελέτες έχουν δείξει ότι ομοζυγώτες DD διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για έμφραγμα μυοκαρδίου, στεφανιαία νόσο και θρομβοφιλία [3] Επίσης το αλληλόμορφο D έχει συσχετιστεί με επιπλοκές στην εγκυμοσύνη όπως προεκλαμψία, καθ’ έξιν αποβολές καθώς και εμφάνισης υπέρτασης κατά την κύηση [4].

Υποδοχέας του μετατρεπτικού ενζύμου-2 της αγγειοτενσίνης (ACE-2) και COVID-19

Η μόλυνση των ανθρώπινων κυττάρων από τον ιό COVID-19 επιτυγχάνεται μέσω πρόσδεσης της πρωτεϊνης S του  ιού στον υποδοχέα του μετατρεπτικού ενζύμου-2 της αγγειοτενσίνης (ACE-2). Τα γονίδια ACE και ACE-2 είναι κατά 40% όμοια σε αλληλουχία. Μελέτες έχουν δείξει ότι ο γονότυπος II του γονιδίου ACE είναι ο πιο κοινός σε ασυμπτωματικούς ασθενείς COVID-19 και ότι άτομα με γονότυπο DD διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο μόλυνσης και σοβαρής νόσησης από τον ιό. Μάλιστα, το εθνικό επιδημιολογικό ιϊκό φορτίο έχει βρεθεί να είναι ανάλογο των γονοτυπικών συχνοτήτων II και DD του γονιδίου ACE της κάθε χώρας [5].

Μοριακή ανίχνευση του πολυμορφισμού I/D του ACE

Στο μοριακό εργαστήριο της OMNIMED παρέχεται η δυνατότητα μοριακού ελέγχου για το αλληλόμορφο I/D του ACE  μέσω της τεχνικής της Real-Time PCR και με τη χρησιμοποίηση κιτ που έχει λάβει πιστοποίηση CE-IVD. Η πειραματική διαδικασία χωρίζεται σε 2 στάδια α) Απομόνωση του DNA β) Αντίδραση Real-time PCR: πολλαπλασιασμός με PCR της DNA περιοχής-στόχος, υβριδοποίηση ανιχνευτή που φέρει φθορίζον μόριο και είναι ειδικός για το μεταλλαγμένο ή φυσιολογικό αλληλόμορφο, ανίχνευση του πολυμορφισμού με βάση το σήμα φθορισμού.

Χρόνος απάντησης: 7 ημέρες
Δείγμα: Ολικό αίμα σε EDTA

Βιβλιογραφία

[1] T. Niu, X. Chen, and X. Xu, “Angiotensin converting enzyme gene insertion/deletion polymorphism and cardiovascular disease: therapeutic implications,” Drugs, vol. 62, no. 7, pp. 977–993, 2002, doi: 10.2165/00003495-200262070-00001.
[2] F. Heidari et al., “Association of insertion/deletion polymorphism of angiotensin-converting enzyme gene among Malay male hypertensive subjects in response to ACE inhibitors,” J Renin Angiotensin Aldosterone Syst, vol. 16, no. 4, pp. 872–879, Dec. 2015, doi: 10.1177/1470320314538878.
[3] B. Agerholm-Larsen, B. G. Nordestgaard, and A. Tybjærg-Hansen, “ACE Gene Polymorphism in Cardiovascular Disease,” Arteriosclerosis, Thrombosis, and Vascular Biology, vol. 20, no. 2, pp. 484–492, Feb. 2000, doi: 10.1161/01.ATV.20.2.484.
[4] I. Gintoni, M. Adamopoulou, and C. Yapijakis, “The Angiotensin-converting Enzyme Insertion/Deletion Polymorphism as a Common Risk Factor for Major Pregnancy Complications,” In Vivo, vol. 35, no. 1, pp. 95–103, Jan. 2021, doi: 10.21873/invivo.12236.
[5] J. R. Delanghe, M. M. Speeckaert, and M. L. D. Buyzere, “COVID-19 infections are also affected by human ACE1 D/I polymorphism,” Clinical Chemistry and Laboratory Medicine (CCLM), vol. 58, no. 7, pp. 1125–1126, Jul. 2020, doi: 10.1515/cclm-2020-0425.